العلامة المجلسي

1271

حياة القلوب ( فارسي )

مىگويند درّاج وخروس وأسب ودرازگوش گوش ووزغ وهوجه در وقت فرياد كردن ؟ پس عمر عاجز شد وسر به زير افكند پس رو به جانب حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام آورد وگفت : اى أبو الحسن ! گمان ندارم كه بغير از تو كسى جواب اينها را داند . پس حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام متوجه علماى يهود شد وفرمود كه : من جواب اين مسأله‌ها را مىگويم به شرط آنكه اگر موافق تورات جواب بگويم در دين ما در آئيد . گفتند : بلى ، قبول كرديم . پس فرمود كه : امّا قفلهاى آسمانها شرك به خداست كه مرد يا زنى كه مشرك باشد عمل أو بسوى آسمان بالا نمىرود . گفتند : كليد آنها چيست ؟ فرمود : گواهى « لا اله الا اله ومحمد رسول اللّه » است . گفتند : كدام قبرى است كه با صاحبش راه رفت ؟ فرمود : ما هي بود در وقتي كه يونس را فرو برد وبه درياهاى هفت‌گانه أو را گردانيد . گفتند : كيست آن كه قوم خود را انذار كرد نه از جن بود ونه از انس ؟ فرمود : آن مورچهء سليمان بود كه به موران گفت : اى گروه موران ! داخل خانهء خود شويد كه پامال نكند شما را سليمان ولشكرهاى أو . گفتند : خبر ده ما را از پنج چيز كه بر زمين راه رفتند ودر رحم خلق نشده بودند ؟ فرمود كه : آدم وحوّا وناقهء صالح وگوسفند إبراهيم وعصاي موسى عليهم السّلام هستند . پرسيدند از صداى آن حيوانات ، فرمود : دراج مىگويد : « الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى » ؛ وخروس مىگويد : « اذكروا اللّه يا غافلين » يعنى : « خدا را ياد كنيد اى غافلان » ؛ وأسب مىگويد : « اللّهم انصر عبادك المؤمنين على عبادك الكافرين » يعنى : « خداوندا ! يارى ده بندگان مؤمن خود را بر بندگان كافر خود » ؛ حمار لعنت مىكند بر عشّاران وتمغاچيان « 1 » ؛ وزغ مىگويد : « سبحان ربّي المعبود المسبّح في لجج البحار »

--> ( 1 ) . تمغاچيان : مأموران وصول باج وخراج در دورهء ايلخانان مغول . ( فرهنگ عميد 1 / 728 ) .